belleelene

Τις προάλλες είχα πάει να δω μια φίλη μου στη Βαρκελώνη. Τι και αν η Καταλονία είναι πιο φλατ και από ξύλινη ρακέτα παραλίας; Κατάφερα κ βρήκα ένα μικρούτσικο βουνό να ανέβω.

Το Μονσεράτ είναι μια μακριά οροσειρά με πολλές κορυφές κοντά στη Βαρκελώνη, στην Καταλονία της Ισπανίας. Εκτείνεται παράλληλα με την ακτή, ενώ η ψηλότερη κορυφή του είναι ο Άγιος Ιερώνυμος ή Sant Jeroni με ύψος 1.236 μέτρα. Αν δει κανείς το χάρτη της Καταλονίας, έχει μια πεδιάδα στην παραλία, μετά μια μακριά οροσειρά, μετά άλλη μια πιο μεγάλη κ πλατιά πεδιάδα και μετά ξεκινούν τα Πυρηναία. Το Μονσεράτ λοιπόν είναι το όριο που χωρίζει την παραλία από την ενδοχώρα.

Βλέποντας τα βράχια και τους σχηματισμούς τους, είναι προφανές ότι πρόκειται για μια κλασσική περίπτωση βράχων σαν τα Μετέωρα. Εμ, βέβαια, ήρθαν τον 14ο αιώνα οι Καταλανοί να μας κλέψουν την Αθήνα, τώρα που έγιναν της μόδας τα Μετέωρα, τα θέλουν κι αυτά (ιχιχιχι). Πιθανόν ένας συγκεκριμένος φίλος μου λάτρης των βράχων να χοροπηδούσε από τη χαρά του βλέποντας το αναρριχητικό πεδίο που ανοίγεται μπροστά μας. Εγώ, έμεινα ταπεινή και πήρα το καναρινί τελεφερίκ για να ανέβω το βουνό. Υπάρχουν δύο επιλογές για την ανάβαση πέραν της πεζοπορίας, το Aeri de Montserrat που ίπταται πάνω από τη χαράδρα, και το Cremallera de Montserrat, ένας σιδηρόδρομος που ανεβαίνει κάθετα την πλαγιά. Από το μέσο επίπεδο και για την κορυφή λειτουργεί το Funicular de Sant Joan, ένα κατακόρυφο τελεφερίκ με κλίση 65%. Σοβαρή υποδομή, όχι αστεία. Που σε πηγαίνουν όμως όλα αυτά;

Λίγο πιο κάτω από την κορυφή του βουνού έχει χτιστεί το βενεδικτίνικο αβαείου Santa Maria de Montserrat και το ιερό της Παναγίας του Montserrat. Τα χόμπυ τον μοναχών για την αυτοσυντήρησή τους (εκτός του τουρισμού) είναι κλασσικά η οινοποία, με αποτέλεσμα εξαιρετικά κρασιά, όπως το τοπικό cava, αλλά και το πολύ νόστιμο λικέρ Ratafia. Πέτρες από το συγκεκριμένο βουνό έχουν χρησιμοποιηθεί και στην κατασκευή της Sagrada Familia, αν και τελευταία αναζητάται εναλλακτική, λόγω της ευθραυστότητας του υλικού. Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας του Φράνκο, το μοναστήρι αντιστάθηκε. Η καταλανική γλώσσα συνέχισε να ομιλείται εκεί παρά την απαγόρευση και οι λειτουργίες γίνονταν στα καταλανικά. Εκατοντάδες διωκόμενοι του καθεστώτος Φράνκο βρήκαν καταφύγιο εδώ. Το αποτέλεσμα ήταν να εκτελεστούν 23 μοναχοί. Ως αποτέλεσμα, το μοναστήρι έγινε όχι μόνο σύμβολο αντίστασης, αλλά και σημαντικό μνημείο της καταλανικής ταυτότητας.

Η λέξη Montserrat σημαίνει κυριολεκτικά “βουνό-πριόνι” στα καταλανικά. Ακριβώς έτσι, σαν λαβή από πριόνι, μοιάζει το βουνό με την οδοντωτή κορυφογραμμή που ανεβοκατεβαίνει λόγω των βράχων. Χαρακτηρίστηκε ως Εθνικό Πάρκο το 1987. Μάλλον το τοπίο ήταν εντυπωσιακό από πάντα, γιατί στους Ρωμαϊκούς χρόνους υπήρχε εδώ ένα ιερό της θεάς Αφροδίτης.

Το μεγάλο προσκύνημα στο μοναστήρι είναι το άγαλμα της μαύρης Παναγιάς. Λέγεται La Moreneta, δηλαδή η μικρή μαυρισμένη/σκοτεινή στα καταλανικά. Πρόκειται για ένα τόσο δα άγαλμα δυο ορόφους πάνω από το ιερό, το οποίο μπορεί να δει κανείς από κοντά με έξτρα εισιτήριο. Ένα άλλο σημαντικό αξιοθέατο της επίσκεψής στο μοναστήρι η διάσιμη χορωδία αγοριών της Βασιλικής, η Escolania de Montserrat, να ερμηνεύει γρηγοριανές ψαλμωδίες. Τραγουδούν σχεδόν καθημερινά, εκτός από τις περιόδους διακοπών. Αυτή η παράδοση ίσως σχετίζεται με το μύθο της ίδρυσης του μοναστηριού. Το μακρινό 880 μια μικρή ομάδα παιδιών βοσκών είδε ένα λαμπρό φως να κατεβαίνει από τον ουρανό στα βουνά του Μονσεράτ. Ταυτόχρονα, άκουσαν αγγέλους να τραγουδούν και η μουσική γέμισε τις καρδιές τους με χαρά. Συγκλονισμένα από την εμπειρία, τα παιδιά έτρεξαν στο σπίτι να μεταφέρουν το νέο στους γονείς τους. Οι γονείς ανέβηκαν στο βουνό και φτάνοντας σε μια συγκεκριμένη σπηλιά, είδαν το ίδιο όραμα και βρήκαν μαζί μια εικόνα της Παναγίας, 1+1 σετ. Έτσι, η σπηλιά έγινε ιερό προσκύνημα και σταδιακά χτίστικε το μοναστήρι και τα κελιά γύρω της.

Πολλοί ορειβάτες ανάβουν ένα κερί πριν πάρουν το δρόμο για τα μονοπάτια. Η κορυφή του βουνού είναι προσβάσιμη με μονοπάτι από το τελεφερίκ, το μοναστήρι ή τη βάση του βουνού, τα οποία αποτελούν μέρος του μονοπατιού GR 172. Το Cavall Bernat είναι ένας χαρακτηριστικός βράχος, δημοφιλής στους ορειβάτες. Για τους αναρριχητές υπάρχει και η via ferrata Canal de las Damas με επίπεδο δυσκολίας D. Γύρω από την κορυφή υπάρχουν διάφορες εγκαταλελειμμένες καλύβες στα βράχια που στο παρελθόν ήταν οι κατοικίες απομονωμένων μοναχών.

Το Μοντσεράτ σχηματίστηκε από ιζήματα ση λεκάνη του Έβρου, όχι του δικού μας, του άλλου στα Πυρηναία που οι Ισπανοί τον αποκαλλούν Ebros, αλλά στα ελληνικά τον λέμε Ίβηρ. Διάφορα μέρη στην υφήλιο έχουν πάρει το όνομά τους από την οροσειρά αυτή, όπως ένα νησί της Καραϊβικής, που το ονομάτισε ο Κολόμβος, και ένα παρόμοιο βουνό (αλλά τριπλάσιου ύψους 3.152 μέτρων) στη Μπογκοτά της Κολομβίας.

https://live.staticflickr.com/65535/53862879207_aabe0d8ec5_b.jpg”, “https://www.flickr.com/photos/200804041@N08/53864140684/in/album-72177720318881771/”: “https://live.staticflickr.com/65535/53864140684_185c7fc4b7_b.jpg

Τα μονοπάτια γύρω στο βουνό είναι εντυπωσιακά προσεγμένα και καλοδιατηρημένα. Παρόλα αυτά, αν σκοπεύετε να ανεβείτε στην κορυφή, τα πεζοπορικά μποτάκια είναι απαραίτητα. Εμείς κάναμε ένα κομμάτι της διαδρομής για την κορυφή, αλλά τελικά γυρίσαμε πίσω και περπατήσαμε προς τη θέα από το μεγάλο σταυρό του Αγίου Μιχαήλ, το Creu de Sant Miquel. Έχει τρομερή θέα προς το μοναστήρι αλλά και προς την πεδιάδα απο κάτω. Ελπίζω την επόμενη φορά να καταφέρω να πάω μέχρι επάνω, μέχρι την σκάλα που οδηγεί στον ουρανό που υπάρχει στην κορυφή.

Η διαδρομή από το αβαείο μέχρι την κορυφή διαρκεί περίπου τρεις ώρες μπρος πίσω και θα βρείς το χάρτη και περιγραφή εδώ και στο alltrails (Sant Jeroni Summit Loop). Η δική μας πιο χαλαρή διαδρομή είναι εδώ. Μπορείτε να βρείτε περισσότερες πεζοπορίες στην ενότητα hiking. Αν σου άρεσε αυτό το άρθρο, μοιράσου το με τους φίλους σου. Μπορείς να ακολουθήσεις το blog ή τους λογαριασμούς μου σε Instagram ή Facebook, για να μη χάνεις καμία ανάρτηση. Μέχρι την επόμενη φορά!