belleelene

English below.

[GR] Μιας και πιάσαμε τα πανηγύρια, τις προάλλες είχα πάει σε ένα μικρούλικο πανηγύρι στο Ικεμπούκουρο, στο ναό Οοτόρι (雑司が谷 大鳥神社). Ακριβώς μπροστά περνάει και το τελευταίο τραμ του Τόκιο, το Σάκουρα της γραμμής Τόντεν Αρακάβα. Αφού έφαγα και καλοπέρασα στο πανηγύρι, αποφάσισα να περάσω μια βόλτα από το σημαντικότερο νεκροταφείο του Τόκιο, το Ζοσιγκάγια Ρέιεν (雑司ヶ谷霊園). Το νεκροταφείο είναι δημόσιο και δεν έχει περιορισμούς ως προς τη θρησκεία.

Γιατί όμως πήγα εγώ; Γιατί εκεί είναι οι τάφοι του Λευκάδιου Χερν και των συγγενών του. Ο Λευκάδιος, ή Γιάκουμο Κοϊζούμι στα Ιαπωνικά, ήταν Ελληνο-Ιρλανδός συγγραφέας και καθηγητής αγγλικής φιλολογίας στο πανεπιστήμιο του Τόκιο. Επηρέασε εξαιρετικά την Ιαπωνική τέχνη και του έχει αποτεθεί ακόμα και ο τίτλος ‘Ο εθνικός ποιητής της Ιαπωνίας’. Για όσους ενδιαφέρονται περαιτέρω, μια απόγονός του, η Αγιούκο, φτιάχνει βίντεο στο YouTube που εξηγεί γεγονότα της ζωής του.

Περπατώντας ανάμεσα στους τάφους, μερικοί ακόμα μου κέντρισαν το ενδιαφέρον. Ο πιο όμορφος ήταν της Ογκάνο Γκίνκο, της πρώτης γυναίκας γιατρού εκπαιδευμένης στη δυτική ιατρική. Υπάρχει και ένα ολόσωμο άγαλμά της ντυμένο με δυτική μόδα, σύμφωνα με το στυλ της μεταρρυθμιστικής περιόδου Μέιτζι. Πιο δίπλα βρίσκεται ο τάφος του Νάτσουμε Σοσέκι, επίσης συγγραφέα, ο οποίος πήρε τη θέση του Χερν στο πανεπιστήμιο. Το πιο γνωστό του βιβλίο είναι μάλλον το I am a cat. Από την άλλη μεριά, βρίσκεται ο Άμπε Ισόο, μια κάπως περίεργη προσωπικότητα, ένας σημαντικός Χριστιανοσοσιαλιστής πολιτικός του 20^ου αιώνα, ο οποίος έφερε το baseball στην Ιαπωνία, το οποίο και παραμένει εθνικό άθλημα. Τέλος, σε μια ανάποδη γωνία, ένας λιτός τάφος είχε μπροστά του το εξίσου λιτό μήνυμα ‘Χιντέκι Τότζο, στρατιωτικός και πρωθυπουργός’. Κάποια πιο πονηρεμένη από εμένα θα έλεγε ότι αυτή η περιγραφή κρύβει όλη την αλήθεια για τον άνθρωπο που ευθύνεται κατά κύριο λόγο για τις δράσεις και τα εγκλήματα της Ιαπωνίας στον Β Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο τάφος του είχε στο πλάι και ένα τσιμεντένιο δοχείο για να αφήνουν οι επισκέπτες του τάφου τις επαγγελματικές τους κάρτες. Ευτυχώς, δεν φάνηκε να έχει κανείς όρεξη να συνομιλήσει με έναν εγκληματία.

---

[EN] Since we touched the topic of summer festivals, I remembered that time that I visited a tiny festival in Ikebukuro, at Ootori shrine(雑司が谷 大鳥神社). Just in front the shrine, one can see Sakura, the last tram of Tokyo, running on the Toden Arakawa line. I enjoyed all kinds of street food at the festival and then decided to visit the most important cemetery of Tokyo, Zoshigaya Reien (雑司ヶ谷霊園). It is a public cemetery and non-secular.

Why did I go there? Because that’s where the tombs of Lafcadio Hearn and his relatives are. Lafcadio, or Yakumo Koizumi in Japanese, was a Greek-Irish writer and a professor of English literature at the University of Tokyo. He had a tremendous influence on Japanese art and was even honored by some with the title ‘The National Poet of Japan.’ For those interested, one of his descendants, Ayuko, creates YouTube videos explaining events from his life.

Walking among the tombs, some other names also caught my attention. The most beautiful tomb belonged to Ogano Ginko, the first female doctor trained in Western medicine. There’s a full-body statue of her, dressed in Western fashion, following the style of the Meiji Reform period. Nearby lies the tomb of Natsume Soseki, another writer, who succeeded Hearn at his position in the university. His most famous book is probably the acclaimed ‘I am a cat.’ On the other side, there’s Abe Isoo, a somewhat peculiar personality, an important Christian-socialist politician of the 20th century, who brought baseball to Japan. Baseball remains the national sport to this day. Finally, in a secluded corner, a simple tomb had a similarly concise message: ‘Hideki Tojo, military officer and prime minister.’ Someone more cunning than me would say that this description conceals the whole truth about the man mainly responsible for Japan’s actions and crimes in World War II. The tomb had a cement container on the side, for visitors to leave their business cards. Fortunately, no one seemed willing to converse with a criminal.

Διαβάστε περισσότερες σύντομες πληροφορίες εδώ / Find more info bites