belleelene

δασκάλα παντός επιστητού 6/10

Η πιο γρήγορη δουλειά για να ξεκινήσεις: βρίσκεις έναν Ιάπωνα που θέλει να μάθει Ελληνικά (σπάνιο) ή ακόμη καλύτερα Αγγλικά (κι ας μην είναι η μητρική σου· θα είσαι σίγουρα καλύτερος δάσκαλος από τους ντόπιους). Οι υποψήφιοι μαθητές σε βρίσκουν συνήθως από γνωστούς, απλώς σε σταματούν στον δρόμο όταν σε βλέπουν να παραγγέλνεις καφέ ή ακόμη και μέσω αγγελιών στο Craigslist. Η οργάνωση του μαθήματος; Απλή! Πάτε μαζί σε ένα καφέ και αρχίζετε να μιλάτε περί ανέμων και υδάτων σε σπαστά αγγλοϊαπωνικά, ενώ ταυτόχρονα ελπίζεις ο μαθητής να μάθει τουλάχιστον να επικοινωνεί με ροή. Το βασικό πρόβλημα είναι ότι συχνά οι υποψήφιοι μαθητές ψάχνουν για υποψήφια σύντροφο αντί για δασκάλα, οπότε τα μαθήματα συχνά μετατρέπονταν σε ραντεβού επί πληρωμή.

Δεν πτοούμαστε όμως! Αφού το συγκεκριμένο σύστημα δεν βόλεψε, ανέλαβα διάφορα άλλα ιδιαίτερα μαθήματα (εννοείται μαύρα) ως δασκάλα Ελληνικών, Αγγλικών, Μαθηματικών, εξετάσεων SAT, και ό,τι άλλο χρειάζονταν οι μαθητές μιας γνωστής μου με φροντιστήριο. Επίσης, δίδασκα και στα δύο πανεπιστήμια που συνεργαζόμουν, με αποκορύφωμα όταν ήμουν βοηθός σε ένα εργαστήριο ηλεκτρονικών στο Ιατρικό Πανεπιστήμιο της Σαϊτάμα, όπου ο βασικός μου ρόλος ήταν να μιλάω “λίγα αγγλικά στους πρωτοετείς για να εκτεθούν στη γλώσσα, να μην τρομάζουν όταν τα ακούν”. Βέβαια, ποτέ κανένας μαθητής δεν ψήθηκε να μιλήσει αγγλικά όταν καταλάβαινε ότι μιλούσα καλά ιαπωνικά, εκτός από έναν που ήθελε να συζητήσουμε σοβαρά για μια συναυλία του Future.

μεταφράστρια-διερμηνέας 6.5/10

Ανεξαρτήτως του αν έχω κοπεί 3 φορές στο Ν1 (αναμενόμενο γιατί πήγα όλες τις φορές αδιάβαστη στην εξέταση), τα ιαπωνικά μου είναι business level. Οπότε έκανα διάφορες μικρο-δουλειές ως μεταφράστρια, αρθρογράφος ή διερμηνέας, ανάλογα τις ανάγκες, κυρίως ανάμεσα σε Ιαπωνικά και Αγγλικά. Η καλύτερη στιγμή της καριέρας μου ήταν όταν μετέφρασα και έγραψα στο χέρι κυριολεκτικά 1 λέξη από τα Ιαπωνικά στα Ελληνικά για το anime Evangelion: 3.0+1.01 Thrice Upon a Time. Ένα άλλο επίτευγμα συνέβη ένα βράδυ στο Σιν-Όκουμπο, όταν προσπαθούσα να μεταφράσω στους Pyramidos τους στίχους της μεγάλης τους επιτυχίας “Τα καγκέλια” και συγκεκριμένα να απαντήσω στην ερώτηση “τι σημαίνει μπήκαντα” (από το μπήκαν τα γίδια στο μαντρί της Έφης Θώδη).

μοντέλο 7/10

Όσοι με ξέρουν, σίγουρα ξέρουν ότι δεν το έχω καθόλου με τις φωτογραφίες, γιατί συνήθως μιλάω. Και όταν ποζάρω, ποζάρω αφύσικα. Όμως στην Ιαπωνία ήμουν 1) ξένη, 2) γυναίκα, 3) λευκή, 4) με σγουρά μαλλιά, που σημαίνει token model για οποιαδήποτε φωτογράφιση ήθελε να τονίσει τον πλουραλισμό και τη διαφορετικότητα. Παραλίγο να παίξω και κομπάρσος σε variety show, αλλά δεν βόλευαν οι ώρες των γυρισμάτων παράλληλα με το διδακτορικό. Κάπως έτσι κατέληξα να ειμαι στην αρχική φουρνιά των “πρεσβευτών” του πανεπιστημίου μου. Πρώτη μούρη στο Καβούρι, να ατενίζω ανέμελη τις κερασιές από το μπαλκόνι του κτιρίου διοίκησης στο campus. Τώρα που το θυμάμαι, μάλλον εκεί ξεκίνησε η ιστορία με την τσάπα (βλ. Σίκινος): είχαμε κάνει μια φωτογράφιση που κρατούσαμε κρεμμύδια στο μποστάνι της φοιτητικής ομάδας για την κηπουρική.

χορεύτρια 8/10

Που λέτε, ένας από τους συμμαθητές μου όταν πρωτοάρχισα να μαθαίνω ιαπωνικά στην Αθήνα, ξεκινούσε τότε τα πρώτα του βήματα ως χορευτής στο σύγχρονο χορό. Προφανώς και έκανα κάποια υπέροχα μαθήματα μαζί του, αλλά μέχρι εκεί. Fast forward λίγα χρόνια μετά, όταν το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης του Τόκυο (Μο+) ετοιμάζει μια performance για τα μάρμαρα του Παρθενώνα και ψάχνει Έλληνες που μπορούν να χορέψουν σύγχρονο για να συμμετάσχουν (δικά μας τα μάρμαρα, δικοί μας και οι χοροί). Αφού “φαίνεται σίγουρη για τον εαυτό της η Πακίτα Γκαλιέγο” έστειλα ένα βίντεο από το μικρούλι μου δωμάτιο που χόρευα ό,τι μου είχε μάθει ο φίλος. Πέρασα την οντισιόν (πώς να κοπώ, παίζει να μην είχα καν άλλον Έλληνα να συναγωνιστώ, θα μου πείτε και θα έχετε δίκιο) και πήγα στο μουσείο για τα καθέκαστα. Έλα μου όμως που ξεκινάει η πανδημία του covid, κλείνουν τα σύνορα, δεν μπορεί να έρθει η Ρουμάνα χορογράφος Alexandra Pirici, κλείνει το μουσείο, κλείνει και η καριέρα μου ως χορεύτρια; Παρόλα αυτά είχα δωρεάν είσοδο στο μουσείο και πληρώθηκα ένα συμβολικό -γενναίο- ποσό για τη διαθεσιμότητα χρόνου που είχα φροντίσει για όταν θα γίνοταν οι παραστάσεις που δεν έγιναν ποτέ.

πειραματόζωο 8/10

Όταν η καθημερινότητα σου ξεχειλίζει από επιστήμη, δεν γίνεται να το αποφύγεις. Μέσα στο πανεπιστήμιο ήταν πολύ συχνό τα εργαστήρια να ψάχνουν για συμμετέχοντες επί πληρωμή σε κάθε είδους μελέτη. Φόρεσα περίτεχνα ηλεκτρόδια για έρευνες εγκεφαλογραφήματος, πέρασα τεστ όσφησης όπου ξεχώριζα αληθινό άρωμα ρίγανης από τεχνητό, έδωσα δείγματα εικόνας από το δίκτυο των φλεβών του χεριού μου για μια εναλλακτική τεχνολογία αντί του δακτυλικού αποτυπώματος. Αν φοράτε καλλυντικά από τη Shiseido, εδώ σας έχω: είχαν κάνει διάφορες μετρήσεις στο δέρμα μου και άλλων εθελοντών, για τις σειρές καλλυντικών που ετοιμάζουν για Καυκάσιες επιδερμίδες.

δοκιμαστής εκδρομών 9/10

Λίγα χρόνια πριν, τότε που το γιεν ήταν ακόμα ισχυρό, το πώς θα φέρει η Ιαπωνία τουρίστες στη χώρα -λόγω και των Ολυμπιακών αγώνων του 2020 – ήταν το μεγάλο στοίχημα (ήταν – βλ. ισοτιμία γιεν-ευρώ 2026). Τότε, πολλές εταιρίες προσπαθούσαν να φτιάξουν εκδρομές και τουριστικά πακέτα ώστε να προσελκύσουν κόσμο και στις λιγότερο δημοφιλείς περιοχές. Ναι αλλά κάπου πρέπει να δοκιμάσουν τις εκδρομές αυτές, εφόσον τα σύνορα είναι κλειστά και δεν έρχονται κανονικοί τουρίστες απέξω. Φυσικά και άδραξα την ευκαιρία της βόλτας επί πληρωμή! Οι αγαπημένες μου εκδρομές ήταν ένα μονοήμερο “προσκύνημα για anime” στο Τατεμπαγιάσι στην περιφέρεια Gunma όπου έμαθα για τα Τανούκι και ένα τριήμερο “σιντοϊστικό προσκύνημα” στην περιφέρεια Μίε και το ιερό Ίσε Τζίνγκου. Μόνο μειονέκτημα, ότι πιθανόν να συνταξιδέψεις με ανυπόφορους αγνώστους συνδοκιμαστές, αλλά και το ότι τηρούνταν ένα πολύ αυστηρό πρόγραμμα εκδρομής.

Fixer κάθε είδους 10/10

Τα μακρινά χρόνια πριν τον covid, οι Έλληνες που ζούσαν στην Ιαπωνία ήταν μετρημένοι στα δάχτυλα. Βασικά είμασταν όλοι στο ίδιο τσατ. Συνεπώς, οποιαδήποτε δουλειά χρειαζόταν “έναν Έλληνα που να μιλάει Ιαπωνικά για να μου παραγγείλει κάτι μαχαίρια μαγειρικής από Ιαπωνικό ατσάλι πρώτης ποιότητας που βρήκα σε μια αποθήκη στα Ανθυποκαβασάκια”, ερχόταν κατευθείαν με μήνυμα στην ομαδική των Ελλήνων στο Line (την εφαρμογή επικοινωνίας που χρησιμοποιείται εκεί). Για κάποιο διάστημα ήμουν ο fixer ενός Έλληνα δημοσιογράφου, αναλαμβάνοντας διάφορες δουλειές, από το να κλείνω ραντεβού με ηθοποιούς του Καμπούκι και τη Hatsune Miku, ως και να μεταφράζω υποτίτλους για ντοκιμαντέρ. Κορυφαία στιγμή ήταν όταν κατά την διάρκεια συνέντευξης με έναν πρώην Γιακούζα του είπα με όλο μου το κουράγιο “σας παρακαλώ κύριε Γιακούζα μπορείτε να γδυθείτε τσιτσίδι να βγάλουμε φωτογραφίες τα τατουάζ σας; Γιορόσικου ονεγκάι σιμάσου”. Τοπ.

Εύφημη μνεία: Μασκότ του ιαπωνικού ΑΜΚΑ 5/10

Συγκεκριμένα, σε εκδήλωση προώθησης για την έκδοση αυτού του αριθμού, μιας και θεσμοθετήθηκε τα τελευταία χρόνια. Κανονικά, στην εκδήλωση έκανα ηχοληψία και πηγαινο-έφερνα τα μικρόφωνα, απλά δοκίμασα για λίγο τη στολή στη θέση μιας φίλης μου που είχε αναλάβει τη δουλειά. Τεράστιο κεφάλι, βαρύ κουστούμι, με ενσωματωμένο ανεμιστηράκι στη μέση όμως για να μην ιδρώνεις. Ζεστή και κλειστοφοβική δουλειά, αξίζει μόνο για τη φωτογραφία.